2011 - Het laatste Geheim van Stonehenge

  Recentelijk ontdekte ik een element aan Stonehenge, dat tot nu toe onopgemerkt is gebleven. Zo’n 4300 jaar geleden werd begonnen met de bouw van Stonehenge. Sindsdien heeft deze neolithische Kathedraal op geen enkele manier aan kracht ingeboet. De staande Sarsen stenen werden van de 35 kilometer noordelijker gelegen Marlborough Downs gehaald. De liggende Bluestones zijn zelfs over een afstand van 350 kilometer helemaal van de Preseli Hills uit Wales ‘aangesleept’. De schier oneindige hoeveelheid energie en intentie die de bouw van Stonehenge vergde, ligt voor eeuwig opgesloten in de stenen.

Stenen die verhalen te vertellen hebben en die bereid zijn hun vergaarde wijsheid te delen. En dat deden ze in mijn droom. Nog diezelfde nacht heb ik mij op deze stenen tempel gestort en deed de schokkende ontdekking.
 

Stonehenge, klaar voor de zomer zonnewende

Duizenden mensen hebben Stonehenge bestudeerd, wat geresulteerd heeft in honderden en nog eens honderden boeken over deze magische plek. Nergens, in geen enkel boek, heb ik gelezen wat ik die nacht ontdekte. Aanvankelijk dacht ik nog dat ik een fout maakte, maar hoe ik het ook wende of keerde, de feiten lieten zich niet ontkennen.
Bijna ieder aspect van Stonehenge heeft wel op een of andere manier een link met ons Universum. Het is een ingenieus ontworpen observatorium. Maan opkomsten en ondergangen zijn vastgelegd evenals die van de zon. Maar uiteindelijk lijkt Stonehenge in haar totaliteit opgericht te zijn voor slechts één moment in het jaar. De zomerzonnewende. Een kleine 80 meter verwijderd van het midden van Stonehenge bevindt de zogenaamde Heelstone. Staande in Stonehenge kun je op de dag van de zomerzonnewende, meestal 21 juni, zien hoe de zon exact boven deze Heelstone opkomt. Een werkelijk magisch moment. Zomerzonnewende in Stonehenge
Ieder jaar komen honderdduizenden mensen tijdens de zomerzonnewende naar Stonehenge om getuige te zijn van dit fenomeen.
 
 

Op de foto kun je de situatie van bovenaf zien. Let op de grote Bluestones in het midden, die zodanig in een hoefijzervorm lijken te staan opgesteld dat ze tijdens de zomerzonnewende de eerste zonnestralen omarmen. Op de foto is ook de Heelstone te zien, alsmede de richting van de zonsopkomst (gele lijn).

Het was tijdens het bekijken van deze situatie dat ik de schokkende ontdekking deed. Ik projecteerde niet alleen de zonsopkomst over Stonehenge, maar ook de zonsondergang tijdens de zomerzonnewende. De twee gele lijnen die de zonsopkomst en –ondergang weergeven, vormen een hoek van 103,5 graden. De adem stokte me in de keel toen ik dit besefte. Deze hoek heb ik eindeloos bestudeerd. Het is de hoek die wordt gevormd door ‘Squaring the Circle’. Wow!
 
Squaring the Circle gecreëerd door de zomer zonnewende in Stonehenge

Squaring the Circle, het fenomeen van een vierkant en een cirkel van gelijke omtrek. Door de eeuwen heen hebben grote geesten zich met dit fenomeen beziggehouden. Pythagoras, Archimedes, Galilei, Newton, om er slechts een paar te noemen. Hoewel Squaring the Circle nergens in de natuur voorkomt, is het fenomeen opvallend vaak terug te vinden in graancirkels. Soms zelfs perfect (klik hier). Al mijn eerste formatie die ik ooit bezocht (in 1994) bevatte squaring the circle (klik hier).

De fascinatie voor squaring the circle heeft ertoe geleid dat je het op de meest intrigerende plekken kunt terugvinden. Bijvoorbeeld in de Dom van Aken (klik hier). Maar ook in het Vaticaan en bij CERN (klik hier). De Grote Piramide van Gizeh is, middels haar hellingshoek, volledig gebaseerd op ‘squaring the circle’ (klik hier).
En nu blijkt Stonehenge ook ‘squaring the circle’ te bevatten. Werkelijk schokkend! Ik heb er nachten van wakker gelegen. Door de Grote Piramide schoot Silbury Hill me in de gedachten. Een nieuwe schok stond me te wachten!

Lees verder met: Het laatste Geheim van Silbury Hill

© Bert Janssen, 2011.

Addendum
Een aantal lezers heeft erop gewezen dat de zon tijdens de zomerzonnewende iets noordelijker opkomt, dan ik in mijn artikel lijk aan te geven. Je zou dit ook andersom kunnen stellen:
De Heelstone staat niet op de goede plek. De zon komt tijdens de zomer zonnerwende iets noordelijker op dan de Heelstone aangeeft. Echter ... zodra de zon boven de steen uitkomt, staat ze precies opgelijnd met de steen.

Met andere woorden:
De Heelstone staat op exact de juiste plek om 'squaring the circle' mogelijk te maken. Ze definieert 'squaring the circle'. De zon komt tijdens de zonnewende iets noordelijker op, maar zodra ze boven de steen uitsteekt, staat ze op precies de goede plek om eveneens 'squaring the circle' te definiëren.

Kan het zijn dat de Heelstone is geplaatst om primair 'squaring the circle' aan te geven en NIET zoals algemeen wordt aangenomen de zonsopkomst tijdens de zomerzonnewende?